abonneren

Sony HMZ-T2

Met zijn Personal 3D Viewer blijft Sony een vrij unieke plaats in de markt innemen. De HMZ-T2 is alvast lichter dan zijn voorganger, maar volstaat dat om hem van ‘leuk’ naar ‘uitstekend’ te tillen?

De HMZ-T1 van vorig jaar was een stereoscopische headset met een resolutie van 1280 bij 720 pixels voor elk oog, aangevuld met prima geluid. Hoe ziet de tweede versie eruit? Wat onmiddellijk opvalt is dat de ingebouwde hoofdtelefoon plaats heeft gemaakt voor een mini-jack, zodat je de meegeleverde oortjes of je eigen oortjes kunt aansluiten. Verder is er bij de aansluitingen niets gewijzigd. De bril sluit je dus nog steeds aan op de verwerkingseenheid die beschikt over een hdmi-ingang voor een bron en een hdmi-uitgang zodat je diezelfde bron kan doorlussen naar de televisie. De kabel van de headset naar de verwerkingseenheid is ongeveer 3,5 meter lang.

Was de HMZ-T1 nog behoorlijk zwaar (420 gram), de nieuwe versie heeft gelukkig een stuk minder gewicht (330 gram). De HMZ-T2 gebruikt nog steeds twee verstelbare banden voor het aanpassen van de pasvorm, maar ze zijn nu ook makkelijk te verlengen door ze in en uit het vizier te schuiven. Toch valt het instellen ervan nog wat tegen; echt comfortabel zit de set nog steeds niet.
De bril instellen doe je door elk scherm afzonderlijk te verschuiven tot de ‘welkom’-tekst op het scherm duidelijk en scherp leesbaar is. Ook dat blijft een lastige opdracht, waarbij wij in elk geval ook nog aan de positie van het vizier op ons hoofd moesten sleutelen. Brildragers vallen overigens nog steeds buiten de boot, tenzij ze op contactlenzen overschakelen.

Op de vorige versie had je overdag ook een beetje last van invallend licht, vooral langs de onderzijde ter hoogte van je neus. Daarvoor levert Sony nu een zwarte siliconen ‘skirt’ mee, die je onderaan de bril kan monteren en die lichtinval langs onder uitsluit. Dat werkt erg goed, al is het montagesysteem lastig; je moet kleine siliconen noppen in de corresponderende gaten duwen. Op zich niet moeilijk, maar het laat allemaal ook heel makkelijk weer los.

Aan de beeldkwaliteit is weinig of niets veranderd tegenover de vorige versie. Die is met andere woorden nog steeds uitstekend. Twee 1280x720-resolutie oled-schermen zorgen voor een zeer gedetailleerd en knap beeld. Er treedt een licht detailverlies op als de broncontent full hd-materiaal is, maar dat stoorde ons zeer zelden. Kijk je niet gewoon naar de film maar let je echt op het beeld, dan is de pixelstructuur te ontwaren. Dat zal echter zelden gebeuren, want de kijkhoek van 45 graden zorgt voor een zéér meeslepende filmervaring. Ter vergelijking: het effect is vergelijkbaar met een 40-inch televisie waar je 107 centimeter vandaan zit. Je blikveld is dan ook meer dan goed gevuld. Sony biedt behoorlijk wat instellingen in de menu’s die je bedient met een eenvoudige D-pad onderaan de bril. De ‘Cinema’-instelling levert een erg goed resultaat. De oled-schermen leveren uitstekende zwartwaardes en de kleuren zijn uitgesproken. Belangrijker is dat de 3D-ervaring enorm aangenaam is: elk oog heeft zijn eigen scherm, en bijgevolg is crosstalk volledig uitgesloten.

Als bron is elke hdmi-bron geschikt. Naast blurayspelers of settopboxen voor digitale televisie is een gameconsole of pc met hdmi-uitgang dus ook een mogelijke keuze. Omdat we het niet konden laten, speelden we even World of Tanks met de bril op onze neus. Het spel wordt er nog pakkender door, maar het regelmatig veranderende perspectief zorgt dan wel voor een licht gevoel van desoriëntatie. Helaas komt deze verbeterde versie ook met een hoger prijskaartje: € 999.

Geschreven door: Eric Beeckmans op

Category: Review, Overig

Tags: 3d, Philips