Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
abonneren

Two Worlds

Inhoudsopgave

  1. > Inleiding
  2. > Specificaties
Oblivion is dé rpg voor single player offline gamers. De gameplay van The Elder Scrolls – waarvan Oblivion het laatst uitgekomen deel is - is vrij uniek en is eigenlijk nooit gekloond. Daar komt nu verandering in met de komst van de game Two Worlds. Een game die duidelijk een poging doet om Oblivion van de troon te stoten.

Oblivion kloon

Hoewel de makers het misschien niet leuk vinden mag je Two Worlds gerust een Oblivion kloon noemen. Dat is op zich niet negatief, want games als Oblivion zijn er naar onze mening te weinig. De manier hoe de wereld gepresenteerd wordt en de vrijheid die je hebt om naast de rode draad van het verhaal je eigen weg te gaan is groot en komt overeen met de Oblivion formule. Wel wordt er in Two Worlds gewerkt met de traditionele xp die nodig is om een level te stijgen. Daarentegen heb je wel vele vaardigheden tot je beschikking en maar een gering aantal skillpoints per level om je karakter op te waarderen. Wel krijg je na bepaalde handelingen veel gedaan te hebben een extra skillpoint als beloning.

Het verhaal

Je speelt in de single player campaign van het spel een premiejager die op zoek is naar zijn tweelingzus. Zij is gevangen genomen door een duistere groepering die het gemunt heeft op een oud familiestuk van de tweeling. Om je zus (de babe op de voorkant van de doos) weer levend terug te zien, moet je diverse opdrachten uitvoeren. Hoewel het verhaal en de wereld goed uitgedacht is heb je helaas geen vrijheid wat voor karakter je speelt. In het verhaal staat vast wat voor klasse en wat voor geslacht je bent. Alleen als je online gaat spelen heb je de mogelijkheid een karakter te maken naar eigen wens. Wel kun je tot bepaalde hoogte je uiterlijk veranderen. Ondanks de vele opties moeten is de impact van de veranderingen niet erg groot.

Teleurgesteld

Toen de eerste screenshots van Two World uitkwamen was iedereen, inclusief wij, helemaal dol enthousiast over de details en de grafische pracht. Nu we de game gespeeld hebben zijn we teleurgesteld, want hoewel de graphics er nog steeds goed uitzien op de maximale instellingen, is het lang niet zo mooi als dat de screenshot doen vermoeden. Ondanks hoge anti aliassing waarden zijn de graphics nog steeds hier en daar gekarteld. De HDR licht effecten zijn overdreven en de filmpjes zijn van een erbarmelijke kwaliteit. We hebben gemengde gevoelens over de graphics want er zijn wel degelijk momenten dat het spel er prachtig uitziet. Echter wordt het ideale plaatje wreed verstoord door grafische bugs (monsters die zweven in de lucht) en houterige animaties. Ook heb je een behoorlijk zwaar systeem nodig wil je niet geplaagd worden door lage frames per seconde.

Ongepast drama en raar Engels

De muziek in het spel past prima bij de fantasy-sfeer van de game. Het is alleen jammer dat zware dramatische muziek op de meest belachelijke momenten afgespeeld wordt. Sinds wanneer is het bij een dialoog met een boer nodig om bombastische muziek te draaien? De geluidseffecten zijn zoals je ze mag verwachten. Goed, maar niet bijzonder. De ingesproken stemmen doen helaas afbreuk aan de sfeer. Er wordt te netjes Engels gesproken. Geen enkel woord wordt ingeslikt en elk woord wordt voluit uitgesproken. Denk bijvoorbeeld aan “I do not know” en “he is”. Nu is daar van tijd tot tijd niks mis mee, maar er wordt dus alleen maar voluit Engels gesproken en dat komt raar over.

Actie!

Two Worlds is sneller en actievoller dan Oblivion. Waar de gevechten bij Oblivion af en toe aan de trage kant zijn, is de actie van Two Worlds snel en simpel. Je vecht met je linker muisknop en met je rechtermuisknop doe je een door jezelf toegewezen handeling uitvoeren. Dit kan een drankje drinken zijn, een special move, of een magische spreuk. Door de snelle actie is de game ook pittiger. Als je meer dan drie vijanden tegenover je hebt is de kans op overleven zo goed als nul. Gelukkig word je als je verslagen wordt weer direct tot leven gewekt bij het dichtst bijzijnde ‘resurrection point’. Deze hoef je nog geen eens eerst ontdekt te hebben. Dat is wel prettig. Aan doodgaan zit voor de rest geen penalty hoewel je af en toe wel weer een flink stuk moet lopen wat de nodige tijd kost. Het resurrection point geneest ook spontaan al je wonden en een handige tactiek is dan ook om vijanden te lokken naar het resurrection point, zodat jij tijdens het gevecht continue automatisch genezen wordt. Behalve resurrection points zijn er ook nog magic points en teleports. De magic points vullen natuurlijk je magiemeter weer aan – in Two Worlds natuurlijk Mana genoemd – en via de teleports kun je jezelf gemakkelijk door de wereld verplaatsen. Hiervoor moet je wel de teleports eerst ontdekken voor je ze kunt gebruiken. De die-hards onder ons kunnen het automatisch resurrecten uitzetten. Alleen een vorig opgeslagen spel inladen brengt je dan nog tot leven.

Koppig paard

Teleports zijn handig maar het is jammer dat je je paard niet mee kunt teleporteren. Nu is dat beest over het algemeen meer lastig dan handig. Een paard is snel en geeft je enig voordeel als je een vijand slaat, maar daar is ook alles mee gezegd. De besturing is matig en je bent nauwelijks wendbaar. Je hebt de mogelijkheid het paard naar je toe te roepen, maar als je meer dan 10 meter van hem afstaat blijft die gewoon koppig staan. Dit is misschien wel logisch, maar handig voor de gameplay is het absoluut niet. Het resultaat is dat je dat beest overal mee naar toe moet zeulen, en zo worden de voordelen van het paard al snel weggecijferd door de nadelen. Ook zitten er nog een aantal bugs in de game waardoor de paarden zich bijzonder aangetrokken voelen tot bergen. Als je je paard even alleen laat zit die als een magneet aan een koelkast aan het gesteente vast gekluisterd. Soms is het paard er niet meer vanaf te krijgen en vanaf dat moment moet je het dus doen zonder paard. Geef ons maar teleports!

Superboeren

Het leuke van een single player rpg is dat jij de held bent en dat je over meer kwaliteiten beschikt dan de gemiddelde boer. Helaas wordt deze illusie in Two Worlds bruut aan scherven geslagen wanneer je ‘per ongeluk’ een weerloze boer of andere burger raakt met je zwaard. Deze trekt dan uit het niets zijn zwaard en slaat je met één welgemikte slag naar het hiernamaals. Dit doen ze overigens ook wanneer je aan hun spullen zit. Nu juichen wij realistisch gedrag toe en dat een burger het niet pikt dat je aan zijn spullen zit vinden we logisch. Maar dat het allemaal wapenmeesters zijn vinden we toch wel wat overdreven. En deze boeren hebben jouw hulp nodig? Eigenlijk zijn ze dus te lui hun eigen problemen op te lossen.

Wel erg vijandelijke wereld

Het dierenrijk in Two Worlds is je wel erg vijandelijk gezind. Bij het minste of geringste komen ze al op je af gechargeerd. Voor je het weet heb je een hele kudde wolven, beren en zwijnen achter je aan. Wegrennen naar een resurrection point is dan eigenlijk je enige optie. Gelukkig worden ze af en toe opgehouden door andere vijanden zoals bandieten of groenhuiden. Ook de superboeren weten wel raad met vijanden en slaan ze net zo hard met één klap dood. Schurken en monsters hebben aanzienlijk meer moeite elkaar en beesten neer te krijgen. Om het feest compleet te maken zijn er ook nog zogenaamde ghost-varianten van de dode beesten die alleen met magie te verslaan zijn. Deze verschijnen vaak op de plek waar je een beest gedood hebt. Goed voor de XP maar wees voorbereid op flink wat enkeltjes resurrection point.

Online

Behalve offline is het ook mogelijk de game online te spelen. Je het twee modi waar je uit kunt kiezen, namelijk rpg en arena. Bij rpg kun je samen met andere spelers opdrachten uitvoeren in teamverband. Je hebt dan ook de vrije keuze in wat voor karakter je maakt. Dit is op zich leuk maar we hadden deze mogelijkheid ook liever in de single player variant gezien. De andere modus is Arena waarin je het tegen andere spelers op mag nemen. In deze modus is het niet mogelijk je karakter te ‘levelen’. Iedereen heeft dus dezelfde hoeveelheid skillpoints om zijn eigen karakter te maken. Het idee hierachter is dat je als speler dan echt bent aangewezen op je eigen vaardigheden en tactisch inzicht. Op zich is dat waar, maar je haalt wel de lol uit een rpg op die manier.

PluspuntenMinpuntenConclusie
  • Mooie graphics
  • Single Player EN online multiplayer
  • Actie is vlot en simpel
  • Uitgebreide ontwikkelmogelijkheden
  • In single player game geen vrijheid van karakterklasse
  • Lelijke tussenfilmpjes
  • Bugs
  • Wel héél agressieve beesten
  • Muziek wordt vaak verkeerd getimed
  • Matige voice overs
  • Paard is eerder lastig dan handig
Voor de single player rpg-er die Oblivion uitgespeeld heeft en hongert naar meer is Two Worlds een lekkere versnapering. Echter lukt het Two Worlds bij lange na niet om Oblivion van de troon te stoten. Daar laat Two World teveel steekjes voor vallen en is de uitwerking te slordig.

Geschreven door: Redactie PCM op

Category: Review, Games

Tags:

Nieuws headlines

donderdag 30 november

donderdag 09 november

Laatste reactie