Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
abonneren

Syndicate

Inhoudsopgave

  1. > Inleiding
  2. > Systeemeisen
Een dystopische toekomst, bedrijven die compleet ontmenselijkt zijn, iedereen is voorzien van chipimplantaten: vorig jaar behandelde Deus Ex dit thema, nu is het de beurt aan Syndicate. Deze first person shooter laat helaas te veel steken vallen om zich met Deus Ex te kunnen meten.
Score
70
  • Pluspunten
  • tegenstanders ‘hacken’ met apps
  • uitdagend
  • Minpunten
  • grafisch irritant
  • lineair

None

De gimmicks zoals apps zijn leuk gevonden, maar je leeft niet mee met het verhaal en de levels zijn erg lineair. Daarnaast gaat de grafische uitwerking op een gegeven moment irriteren. Uiteindelijk is Syndicate een gemiddelde shooter-ervaring.

Pc-gamers die al wat langer meegaan herinneren zich misschien dat er in 1993 ook al een game genaamd Syndicate uitkwam. Deze isometrische strategy game heeft echter alleen in naam en thema iets te maken met het spel dat EA dit jaar uitbrengt. Het jaar is 2069, de wereldbevolking is explosief gegroeid. Meedogenloze bedrijven exploiteren chipimplantaten en hebben agenten in dienst om chiptechnologie te stelen bij concurrenten. Daar zit potentie in om, net als in Deus Ex, een paar flinke ethische dilemma’s aan te pakken. Diepgaander dan het korte introfilmpje wordt het echter niet echt. Tijdens het spel zul je veel informatie vinden in de vorm van logs en databankteksten. Behalve het lezen daarvan is er echter weinig van het verhaal terug te vinden in het spel.

Je speelt als Miles Kilo, een agent in dienst van chipmaker Eurocorp. Je bent voorzien van de experimentele DART6-chip, die je voorziet van bovenmenselijke krachten. Het verhaal achter de singleplayermissies van Syndicate is verder weinig interessant. Het komt er op neer dat je de bij fps-fans bekende nauwe gangetjes en ruimtes doorkruist en je wapens leegschiet op tegenstanders. Een shooter, dus, maar wel met leuke extra’s.

Zelfmoord laten plegen

De wapens van Syndicate wijken niet veel af van de standaard. Een shotgun, assault rifle: origineel is het niet, maar ze zijn wel goed geïmplementeerd. Leuke vinding is de alternatieve kogelinstelling op bijna alle wapens. De burst mode maakt de wapens eens stuk krachtiger. Waar het echte verschil zit is in de apps. Als je even niet let op de geforceerd trendy naam zijn de apps handige functies. Je kunt ze eens in de zoveel tijd inzetten om de chip van een tegenstander te beïnvloeden. Zo kun je een tegenstander zelfmoord laten plegen of hem overtuigen om met je mee te werken en z’n kameraden dood te schieten. Dit zorgt af en toe voor een aardig puzzelelement: hoe krijg ik zo veel mogelijk tegenstanders dood zonder zelf een schot te lossen? De AI van de tegenstander is overigens niet slecht en vormt best een uitdaging. Zeker in coop-modus blijkt Syndicate erg pittig. Je zult echt gecoördineerd moeten samenwerken met drie andere spelers om de levels goed door te komen. Met minder dan vier spelers kun je de coop-modus wel spelen, maar zal het bijna onmogelijk zijn om het te overleven.

Moeilijkheidsgraad

Naast wapens en apps is er nog de bekende vertragingsmodus (hier de DART-overlay genoemd). Deze is vrij standaard: het beeld vertraagt, je kunt beter richten en je wapens richten meer schade aan. Uiteraard is deze modus na een tijdje ‘leeg’, om te zorgen dat het niet te makkelijk wordt. Sowieso is Syndicate niet makkelijk: ook op de normale moeilijkheidsgraad is de singleplayer-ervaring pittig. Gelukkig zijn er relatief veel savepoints. Jammer genoeg kun je de moeilijkheidsgraad niet tijdens het spel aanpassen, mocht het toch te zwaar blijken te zijn.

Grafisch is er iets aan de hand met Syndicate. De kantoorgebouwen worden strak weergegeven, net als de buitenomgevingen, maar de lichtbronnen lijken op willekeurige plaatsen te zijn neergezet. Zo word je met regelmaat verblind als je een hoek om kijkt, zonder dat dat enige reden heeft. Het grafische stijltje zelf is al even wennen, maar dit overmatige gebruik van de grafische bloom-functie helpt absoluut niet mee.

Geschreven door: Abram Wagenaar op

Category: Review, Games

Tags: fps, Syndicate, Deus Ex

Nieuws headlines

donderdag 30 november

donderdag 09 november

Laatste reactie