Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
abonneren

PEN E-P1

Inhoudsopgave

  1. > Inleiding
  2. > Specificaties
Het voordeel van een digitale spiegelreflexcamera is dat u de objectieven kunt verwisselen. Maar ze zijn zo groot! Compactcamera’s zijn een stuk makkelijker mee te nemen, maar ja, daar zit u weer met een vast objectief…

De oplossing komt uit de stal van Panasonic en Olympus, die samen werkten aan de nieuwe micro four/thirds-standaard. Deze standaard maakt het mogelijk om compactcamera’s uit te rusten met een verwisselbaar objectief. De eerste micro four/thirds-camera was van Panasonic (DMC-G1), maar aan Olympus de eer om met een camera te komen die écht klein is in vergelijking met zijn digitale spiegelreflexbroeders. Om dit heugelijke feit te vieren, heeft Olympus de 50 jaar oude PEN-merknaam zelfs weer uit de mottenballen gehaald.

De body van de E-P1 is inderdaad behoorlijk compact. Wel is de body zwaarder dan we verwachten. Olympus levert op dit moment twee objectieven, een pancake 17mm f/2.8 en een 14-42mm f/3.5-5.6 zoomlens. Vooral deze laatste maakt de camera een stuk dikker dan een normale compactcamera, dus verwacht niet dat u de E-P1 in uw borst- of broekzak kunt steken. Wel voelt het geheel degelijk aan en is het verwisselen van objectieven een fluitje van een cent.

Een eerste inspectie van de camera verraadt een aantal interessante designkeuzes. Zo missen we een optische of elektronische viewfinder. In plaats daarvan moet u het livebeeld op het lcd-scherm gebruiken. Wie het niet zo op dit soort digitale trucjes heeft kan kiezen voor een losse optische viewfinder, die bovenop de camera geplaatst kan worden. Hiermee vervalt dan wel de mogelijkheid een losse flitser te plaatsen. Normaliter is dat geen groot probleem, omdat u altijd nog gebruik kunt maken van de ingebouwde flitser, maar ook deze ontbreekt in de E-P1 – u leest het goed, Olympus heeft geen flitser ingebouwd. Dat is zeker een punt om rekening mee te houden.

Het menu van de camera is ronduit verwarrend. Elke vorm van logica ontbreekt bij de indeling in submenu’s en de meeste opties zijn onzichtbaar tot u het geavanceerde menu inschakelt. Wat dat betreft kan Olympus nog veel leren van zijn concurrenten. De meegeleverde handleiding is dan ook geen overbodige luxe. Wel valt op dat er werkelijk alles tot in detail in te stellen is; de fotopurist zal zich dan ook meteen thuisvoelen met de E-P1. Met de specificaties is ook niets mis: iso 6400, autofocus op 11 gebieden, metering op 324 zones, een maximale sluitertijd van 30 minuten(!) en onbeperkt opnemen met 3 frames per seconde. Het lcd-scherm is groot (3 inch) maar met een resolutie van 230.000 pixels is het display minder scherm dan dat van de concurrentie.

Gebruiken we de camera om foto’s te schieten, dan kunnen we concluderen dat het met de beeldkwaliteit wel goed zit: dit soort gedetailleerde, sprankelende foto’s zien we normaliter alleen bij dslr’s terug. De sensor biedt een uitstekend dynamisch bereik, de kleuren zijn accuraat en de witbalans zit er zelden naast. We kunnen gerust op iso 400 schieten, pas op iso 800 treedt de eerste ruisvorming op. Hoewel de camera op iso 800 en iso 1600 beter presteert dan de Panasonic DMC-LX3 en de Canon Powershot G10, is het ruisniveau wel een stuk hoger dan dat van echte spiegelreflexcamera’s als de Nikon D5000. Wat ons opvalt is dat de camera wat traag aanvoelt, vooral bij het scherpstellen en wegschrijven van foto’s. Vervelend is het niet, maar het is wel een puntje van aandacht voor Olympus.

Olympus mikt met de E-P1 duidelijk op (semi-)professionele fotografen, maar toch zijn er een aantal speelse mogelijkheden toegevoegd. Zo zijn er een zestal ingebouwde filters en kan de camera in 720p filmen. Helaas is dit laatste nogal halfslachtig toegevoegd: door het gebruik van motion jpeg-compressie is uw sd-kaartje al snel vol. Waarom Olympus niet net als Panasonic voor avchd heeft gekozen is ons een raadsel.

PluspuntenMinpuntenConclusie
  • prima beeldkwaliteit
  • verwisselbare objectieven
  • compacte doch stevige behuizing
  • geen flitser of viewfinder
  • filmstand niet interessant
De Olympus PEN E-P1 is zonder meer baanbrekend. De beeldkwaliteit benadert spiegelreflex terwijl de omvang van de camera eerder aan compactcamera's doet denken. Het is jammer dat Olympus een paar kleine steekjes heeft laten vallen (geen ingebouwde flitser, geen avchd-ondersteuning), anders was dit een perfecte camera geweest. De PEN E-P1 is op dit moment vooral een camera die je met je hart koopt...

Geschreven door: Redactie PCM op

Category: Review, Camera's

Tags:

Nieuws headlines

donderdag 30 november

donderdag 09 november

Laatste reactie