abonneren

Draadloos opladen: niet alleen voor smartphones

Het grote publiek maakte kennis met draadloos opladen toen de Samsung S6 verscheen. Inmiddels zijn er een heleboel telefoonmerken die draadloos opladen aanbieden. Sommige telefoons kunnen op hun beurt zelfs weer andere telefoons draadloos opladen. Zullen er straks meer tech-producten volgen?

Eigenlijk was die telefoon niet het eerste dat ons draadloos liet opladen: dat was de elektrische tandenborstel die Oral-B in 1990 op de markt bracht. Je moest wel veel geduld hebben om je tandenborstel op die manier op te laden, maar het was toch erg revolutionair. En nodig: dankzij deze techniek hoefde je metaal niet bloot te stellen aan de vochtige badkamer. Sinds telefoonmakers steeds meer naar een telefoon toe willen die waterdicht is, moest er eenzelfde oplossing worden gevonden.

Er zijn twee verschillende standaarden voor draadloze opladers: Qi (Wireless Power Consortium) en PMA, ook wel Powermat (AirFuel Alliance). Apple gebruikt voornamelijk Qi, maar in diverse Galaxy-telefoons van Samsung worden beide toegepast. Ze hebben allebei hetzelfde qua wattage.

In het algemeen wordt Qi gebruikt voor persoonlijke toestellen: er zijn veel oplaadaccesoires met Qi. Powermat wordt meer in het bedrijfsleven gebruikt, bijvoorbeeld door Starbucks om tafeltjes te voorzien van gedeeltes die je telefoon kunnen opladen. Er kunnen vaak veel meer apparaten tegelijk worden opgeladen op een Powermat. Powermat houdt bovendien bij hoelang een gebruiker heeft opgeladen, wat natuurlijk handige informatie is voor bedrijven.

Er is ook nog een verschil in methode van draadloos opladen. Zo kun je een Qi-lader hebben die gebruikmaakt van inductie, maar ook van resonantie. Bij resonantie mag de ruimte tussen het laadstation en het op te laden apparaat groter zijn: maximaal 45 millimeter. Bij inductie kom je niet veel verder van 5 millimeter. Inductie wordt dan ook gezien al verouderde technologie.

Zo werkt draadloos opladen

Bij draadloos opladen wordt elektrische energie via een magnetisch veld van punt a naar b gestuurd. Door inductie of resonantie is het niet nodig om een kabel te gebruiken en worden batterijen opgeladen terwijl deze niet in direct contact zijn met een stroombron. Het voordeel van deze manier van opladen is dat er, omdat er geen draad nodig is, minder slijtage is. Er hoeft immers niet telkens weer een adapter fysiek te worden ingeplugd in de telefoon. Hierdoor kan er ook minder snel water in het toestel raken of corrosie optreden.

Het nadeel is dat het minder efficiënt is en minder mobiel: met een draad kun je nog een stukje rondlopen en de telefoon oppakken om te appen, maar dat is met draadloos opladen minder makkelijk. Wil je graag een telefoon met een metalen behuizing, dan kun je niet gebruikmaken van draadloos opladen: daarvoor heb je echt een plastic of glazen behuizing nodig.

Bovendien is de sterkte van de lader ook slechter. Het duurt 15% langer om een batterij op te laden als deze draadloos wordt opgeladen, vergeleken met een oplaadsessie met kabel. Het is trouwens wel de moeite waard om te kijken wat het maximale vermogen is van je lader en wat je smartphone ondersteunt: dat varieert van 5 tot 15 Watt en dat maakt natuurlijk een groot verschil in oplaadsnelheid.

Hogere wattage

Nu is het draadloos opladen waarvan tandenborstels en telefoons gebruikmaken qua wattage vrij laag. Er worden bijvoorbeeld bij sommige elektrische voertuigen gebruikgemaakt van draadloos opladen. Het gaat dan om ongeveer 300 kilowatts, dus dat is een veel grotere schaal. Er zit dan een magnetische spoel in de grond, die communiceert met de magnetische spoel in de auto, of zoals in Londen: in de dubbeldekkerbus.

Qualcomm heeft bijvoorbeeld zo’n systeem ontwikkeld genaamd Halo, dat wordt gebruikt in de Formule E-races om de batterijen van de BMW i3-medische wagens en de i8-veiligheidswagen vol te houden. En omdat je niemand nodig hebt om een dikke kabel in de auto te pluggen, kan deze wijze van opladen ook dé manier zijn voor autonome auto’s om zich straks op te laden.

De medische wereld

Een heel andere toepassing van draadloos opladen vinden we in de medische wereld. Daardoor kun je bijvoorbeeld in het lichaam aangebrachte technologie opladen, en is het niet langer nodig dat er een opening in de huid zit om de apparatuur via draad op te laden. En zo zou je nog meer toepassingen kunnen bedenken: is het bijvoorbeeld echt nodig om een stappenteller of hartslagmeter om je arm te dragen, als je die ook in je arm kunt dragen?

Je kunt het ook dichterbij huis zoeken, of eigenlijk in huis. IKEA heeft een hele reeks met meubels die draadloos kunnen opladen. Zo zijn er nachtkastjes en tafellampen van het Scandinavische merk die je telefoon van nieuwe energie kunnen voorzien. Dell had enkele jaren geleden de primeur op het gebied van laptops draadloos opladen, toen het de Latitude 7285 aankondigde. Inmiddels zijn er al meer laptops die geen draad nodig hebben om nieuwe energie te krijgen.

Samsung schijnt flinke stappen te zetten in de richting van een draadloze televisie. Dat wil zeggen dat niet alleen de televisiekabel, maar ook de energiekabel niet langer nodig zijn. Samsung zal hiervoor dezelfde technologie gebruiken als het deed bij de telefoons. De televisie krijgt via de dunne elektromagnetische balk aan de achterkant, waarbij hij stroom krijgt via de soundbar die iets verder onder de televisie staat.

Nu draadloos opladen steeds universeler wordt voor telefoons, lijkt het erop dat steeds meer andere producten erbij worden betrokken. Techbedrijven denker al keihard aan welke producten er nog meer draadloos kunnen worden en wij dromen graag met ze mee.

Geschreven door: Laura Kempenaar op

Category: Nieuws, Algemeen

Tags: qi, Samsung, Accu